De Nieuwe Koers bestaat 50 jaar. In het septembernummer blikken we terug op een halve eeuw bevlogen opiniejournalistiek, onder meer door het herpubliceren van oude verhalen. Nu online: hoe schreef cv•koers in 2001 over ’11 september’?

Op 11 september 2001 kwamen dood en verderf onze woonkamers via live-tv binnenvallen. Duizenden sterven en New York, bastion van het vrije Westen, is in stof en duisternis gehuld. En Jezus weende, schrijft cv•koers.

tekst Aad Kamsteeg

In nog geen uur… ‘Gevallen, gevallen is de grote stad Babylon… Wee, wee die grote stad, die gehuld was in fijn linnen, purper en scharlaken, en rijk versierd was met goud en edelgesteente en parels, want in één uur is al die zo grote rijkdom verwoest.’ Ja, zo staat het er. In Openbaring 18:2-16. Christenen kijken elkaar aan. Het woord ‘Apocalyps’ valt, onthulling. Oorlogen en geruchten van oorlogen. Is de eindtijd nabij? Voor radio en tv en in kranten en kerkbladen worden vragen gesteld. Het World Trade Center: de Verenigde Naties van de Handel. Gewoonlijk bevinden zich in elke toren zo’n 25.000 werknemers en komen er 40.000 bezoekers per dag. En in Washington? Een Boeing stort zich op het Pentagon, het centrum van Amerika’s militaire macht. Waar was God in dit alles?

Was God er?

Wás God er? Of zou God in dit soort rampen gewoon de Grote Afwezige zijn, handenwringend ergens aan de zijlijn van het grote wereldgebeuren? Nee, de Bijbel spreekt daar anders over.

In de eerste plaats: God heeft deze wereld niet losgelaten. Onmiddellijk nadat de mens in zonde is gevallen, kondigt Hij de Messias aan, die zal blijken de alfa en de omega, de eerste en de laatste, het begin en het einde te zijn. Daar valt het bestuur over allerlei machtscentra niet buiten. In de oudtestamentische tijd behoorden de Egyptische farao’s tot de machtigsten van de wereld. Toch staat er dat ‘de Here door een machtige Hand farao Israël uit Egypte deed trekken’. ‘En zou de Hand van de HERE verkort zijn?’ Welnee: ‘In Uw Hand is kracht en macht.’ En: ‘De aarde is een voetbank voor Mijn voeten. Heeft Mijn Hand niet alles gemaakt?’

We moeten terughoudend zijn in het spreken over Gods precieze bedoelingen met allerlei politieke ontwikkelingen en gebeurtenissen. Wij beschikken niet over goddelijke bekendmakingen, zoals wij die wel krijgen in verband met Jozefs ontvoering naar Egypte en later de terugkeer van het volk Israël uit Babylonische ballingschap. Duidelijkheid over Gods motieven is echter eerder uitzondering dan regel. Er ligt een sluier over Gods wereldbestuur. Zijn wegen zijn hoger dan de onze. Daarom komen we vaak niet verder dan een stamelend tasten: ‘Ik ben verstomd, ik doe mijn mond niet open.’

Hoogmoed

De ramp van 11 september slaat niet alleen terug op de Amerikanen, maar op ons allemaal, schrijft Kamsteeg. Hoogmoed en zelfverzekerdheid? Daarvan was in ieder geval in het Westen van het begin van de twintigste eeuw volop sprake. De mens maakte zich op om een nieuwe Toren van Babel op te richten. Nietwaar? Er was bijna een eeuw lang geen oorlog gevoerd. De bouw van steeds meer scholen zou de bouw van gevangenissen overbodig maken. En wetenschap en techniek zouden wonderen verrichten. De trotse mens vergat dat het kwaad niet zozeer in de buitenwereld zit, maar in z’n eigen hart.

Door schade en schande werden we wijzer. Of, zoals iemand schreef: “Eerst vertrouwde ik op de politici. Toen kwam de Holocaust. Daarna vertrouwde ik op de militairen. Toen kwam Vietnam. Ten slotte vertrouwde ik op de wetenschappers. Toen kwam Tsjernobyl. Wie zullen we nu nog vertrouwen?”

We komen vaak niet verder dan een stamelend tasten: ‘Ik ben verstomd, ik doe mijn mond niet open.’

Ik-tijdperk

En daarom: het kon weleens zijn dat het Westen iets minder zelfverzekerd is dan het op het eerste gezicht lijkt. Houd een enquête en vraag hoe de mensen de huidige tijd typeren. Ze zullen woorden noemen als verwarring, onzekerheid, beroering, radeloosheid misschien. Hun afscheid van God gaat gepaard met de angstige vraag waar het met deze wereld naartoe gaat.

Plaats dat nu eens in eschatologisch perspectief. Lijkt het er dan niet op dat God opnieuw naar de aarde is gekomen om de stad-van-de-mens te verwarren? Grote verhalen en grote rijken zijn weggevaagd. Etnische, religieuze en politieke versplintering kwam ervoor in de plaats.

(…)

En wij in Nederland?

Wij praten angstig over oorlogen en geruchten van oorlogen. Maar de Here Jezus heeft het in Zijn rede over de laatste dingen over veel meer. Hij wijst erop dat in de eens gekerstende wereld er een massale verwereldlijking komt, een ontrouw aan God zoals deze er nooit is geweest. Het grote ik-tijdperk breekt aan.

(…)

In één uur… Ja, zo zal het gaan. Want wat ook onze afgoden zijn – geld, carrière, militaire macht, prestige, seks, gezondheid –, al onze Babylons zullen eens worden verwoest. In de storm van Gods oordeel zullen ze ons niet kunnen redden. Alleen het kruis van Golgotha kan dat.

Waar God was op die 11e september? Hij was er in Jezus Christus. (…) Osama bin Laden stuurt vliegende bommen. Maar hij noch zijn internationale terrorisme zal ons kunnen scheiden van de liefde van God, die is in Christus Jezus, onze Heer.

Meer lezen? Bekijk ons jubileumnummer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *