Wie Jezus oprecht wil volgen, moet ermee stoppen tradities, dogma’s en leerstellingen te aanbidden, stelt Samuel Lee.

tekst Samuel Lee

In zijn boek Zand en schuim schrijft de Libanese dichter en filosoof Khalil Gibran: ‘Eens in de honderd jaar ontmoet Jezus van Nazareth in een tuin op een der heuvels van de Libanon de Jezus der christenen. Zij spreken daar lang met elkaar. En iedere keer gaat Jezus van Nazareth weg met de woorden: “Mijn vriend, ik vrees dat we het nooit, nooit eens zullen worden.”’ De hedendaagse samenleving heeft van Jezus Christus een politiek-religieus en commercieel product gemaakt. God schiep de mens naar zijn beeld, en de mens schiep daarop een God naar zijn eigen beeld.

Vooral in de Verenigde Staten zien we dat Jezus’ naam wordt ingezet voor het verdedigen van politieke agenda’s, voor xenofobie, homofobie, oorlog, racisme en zelfs voor een theologie van angst voor de ander. Christus zei zelf: ‘Niet iedereen die “Heer, Heer” tegen mij zegt, zal het koninkrijk van de hemel binnengaan’ (Matteüs 7:21). Hoeveel van het hedendaags christendom komt eigenlijk overeen met die boodschap van Jezus?

Als je de vier evangeliën leest, zie je dat Jezus 28 keer zegt: ‘Volg Mij.’ Niet één keer zegt Hij: ‘Aanbid Mij.’ Jezus aanbidden is voor sommigen het gebruik van de juiste vormen, het zingen van de juiste liederen, het bidden van de juiste gebeden en het geloven van de juiste leerstellingen. Maar in de tijd dat Jezus op aarde rondliep, verkondigde Hij constant dat we Hem moeten vólgen. Volgen, niet aanbidden. Jezus volgen betekent met Hem op reis gaan en in zijn voetsporen treden. Belijdenissen, dogma’s, theologieën, doctrines, charisma, religieus wetticisme en veroordeling – hoort dat bij de weg die Hij wijst? Ik denk dat Jezus’ voetstappen altijd de weg wijzen naar liefde. Een allesomvattende liefde, onvoorwaardelijk en puur.

Onschuldige kinderen
Tweeduizend jaar georganiseerd christendom heeft ons een systeem opgeleverd van kerken, denominaties en bedieningen, waarvan ik me regelmatig afvraag of ze een afspiegeling zijn van Christus. Mensen werden
– en worden nog steeds – buitengesloten in naam van God. Mensen worden beschuldigd en veroordeeld door geestelijken die met de Bijbel in de hand heiligheid prediken, terwijl zij zelf, als vertegenwoordigers van Christus, misbruik maken van duizenden onschuldige kinderen.

Of neem de LHBTQ’ers. Onlangs sprak ik een christen die woedend was op de LHBTQ-gemeenschap vanwege een YouTube-video waarin Jezus op de hak werd genomen. Ik houd er natuurlijk ook niet van als Jezus belachelijk wordt gemaakt, maar ik zag wel wat erachter zat. Die video was een reactie op hoe mensen met een andere seksuele geaardheid vaak door gelovigen behandeld worden. Zij hebben door de jaren heen van alles naar hun hoofd gekregen, ze zijn gedemoniseerd in preken, weggezet met behulp van bijbelteksten en zelfs verbannen uit de kerk. En dat terwijl we bijna dagelijks nieuwsberichten zien verschijnen over seksueel misbruik van kinderen door zogenaamd heilige, godvrezende mensen. Laten we eens eerlijk naar onszelf kijken en naar wat we LHBTQ-mensen hebben aangedaan. Want we hebben hen niet behandeld met oprechte en Christusgelijkvormige liefde.

Haar bedekken, kruizen dragen
Sta me toe nog een aantal voorbeelden te noemen. Er wordt – terecht – door christenen gelobbyd voor de rechten van ongeboren kinderen, terwijl sommige christenen het niet over hun hart kunnen verkrijgen een paar vluchtelingenkinderen ons land binnen te laten. Als christenen willen we het recht om voor ons geloof uit te komen in landen waar we een minderheid vormen, maar tonen we een gebrek aan respect voor andere religies. Ik heb christenen ontmoet die blij waren omdat een overheid moslimvrouwen verbood hun haar te bedekken. Ze vergaten voor het gemak dat diezelfde overheid christenen op een kwade dag kan verbieden hun kruizen te dragen of in het openbaar hun Bijbel te lezen. Sommigen van ons vergeten wat Jezus ons leerde: ‘Behandel anderen zoals je wilt dat ze jullie behandelen’ (Lucas 6:31).

Dat ik dit zeg, zal niet bij iedereen goed vallen, maar ik zie het als mijn plicht me hierover uit te spreken. De tijd is gekomen om een duidelijke keuze te maken om Jezus oprecht te gaan volgen. Dat betekent dat we stoppen met het aanbidden van onze tradities, dogma’s en leerstellingen. Dat we stoppen die dingen te plaatsen boven het liefhebben van Jezus. Alleen dan zullen we een kans hebben om anderen ervan te overtuigen Jezus te gaan volgen. Het is een moeilijke weg, maar wel de beste. Christendom zonder Christus is een dode religie die uiteindelijk door velen verlaten zal worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *