“Corona is een kans voor het Koninkrijk!”, riep iemand op Twitter. “Het is een middel in Gods hand”, wist een ander. En een dominee stelde onvermijdelijk: “Het is een straf van God.” In nieuwste editie van De Nieuwe Koers, die morgen verschijnt, klinkt een ander pleidooi. Het zou goed zijn, stelt Tjerk de Reus, als kerkleiders op Goede Vrijdag het besef dat God de Verborgene is, zouden durven benoemen.


Dat sluit aan bij wat Willem Jan Otten, ook in dit nummer, schrijft over Pasen. “Als ik, geholpen door geloofsvastende zelfquarantaine, onder woorden te krijgen wat ik van Pasen meen te begrijpen, dan is dat niet om een raadsel op te lossen, maar juist om het te vergroten.”

Otten schreef een paas-essay, aan de hand van de film A Hidden Life. In de film vertelt regisseur Terrence Malick het waargebeurde verhaal van de Oostenrijkse boer Franz Jägerstätter die weigert dienst te doen in Hitlers leger. Hij is in het kleine, afgelegen Alpendorp Sankt-Radegund de enige die weigert. En dat blijft hij doen, tot in het uur van zijn onthoofding.”

Vanaf 8 juni is A Hidden Life beschikbaar via video on demand.

Geen mens is zijn eigen werk, onze levens worden door genade gericht. Franz volgt, zoals het ouderwets heet, zijn hart, en het hart, zegt Blaise Pascal, heeft redenen die de rede niet kent. Allemaal goed en wel, maar waarom luistert Franz naar deze redenen? Het zijn vragen die je ook aan Bonhoeffer zou willen stellen, of aan Etty Hillesum, of aan de monniken van Des hommes et des dieux, of aan pater Frans in Homs, of aan Titus Brandsma in Dachau. Tevergeefs, want de liefde (dat is een ander woord voor de ‘redenen van het hart’) doet niet aan verklaringen, maar zwijgt. En is. Liefde ‘is een geschenk van een scheppende gever’, zegt Tomas Halík, ‘waarop wij antwoorden met ons leven’. 


Overige hoofdpunten

In tijden van crisis is de respons onder gelovigen veelal in twee uitersten op te delen. Bevriezen in nietigheid, of opveren om actie te ondernemen. Vanuit het ene perspectief hoort corona bij het werk van de duivel, en dat moet je met de vuist des geloofs bestrijden. Vanuit het andere perspectief is corona de hand Gods, die oordelend over ons gaat. Maar waar blijft het ‘raadsel van het leven’, zoals je dat in allerlei toonaarden ook in de Bijbel tegenkomt? Maar, stelt Tjerk de Reus in dit nummer, het zou goed zijn als kerkleiders op Goede Vrijdag het besef dat God de Verborgene is, zouden durven benoemen.



Misschien is de kerk wel saai, maar dat is oké, zegt Melissa Florer-Bixler. “De kerk moet niet een van de honderd buffetschalen zijn van het grote all you can eat-aanbod op de entertainmentmarkt.” 


‘Toen hij stierf, heb dagen gehuild’

Aan haar vorig jaar overleden vader Max beloofde Natascha van Weezel een bijdrage te blijven leveren aan het maatschappelijk debat. ‘Ik moet iets van hem overnemen; ik moet zijn werk voortzetten.’


En verder?

Toen de ouders van David Neuhaus hun Joodse zoon op 15-jarige leeftijd naar Israël stuurden, hadden ze niet kunnen bevroeden dat hij bij terugkomst vastbesloten was christen te worden. Maar het gebeurde wel. Veertig jaar later is hij professor in de Heilige Schrift en één van de meest prominente jezuïeten van Israël. “Veel Joden hebben serieuze problemen met mensen als ik.”

Literatuur, film en muziek

Op de boekenpagina’s onder meer aandacht voor Dochters van China van Jung Chang, De Vondeling van Eva Maria Staal en De slaap die geen uren kent van Sebastiaan Chabot. In de non-fictiebesprekingen aandacht voor Een Nazaret-manifest van Samuel Wells en een gesprek met Marcel Barnard over zijn jongste titel Meditaties van de ziel.

Bekijk de trailer.

Onze filmrecensenten stelden voor u een goedeweek-filmtop10 samen, en recenseerden tevens Netflix-docu Pandemic en Missbehaviour.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *