Home>Algemeen>Een echte kerel is niet bang van een beetje genderneutraliteit

Een echte kerel is niet bang van een beetje genderneutraliteit

Laten we wel zijn: dat het hele land in rep en roer is vanwege ‘genderneutraliteit’ is een teken dat we hier behoorlijk veilig, gelukkig en welvarend zijn. In, pak ‘m beet, Somalië of Ghana staat het thema niet bovenaan de agenda. Maar bij gebrek aan oorlog en hongersnood ontploffen onze sociale media en krantencolumns, omdat de NS voortaan spreekt van ‘beste reizigers’, de Hema het nu heeft over ‘kids’, en het nieuwe kabinet ons niet meer aanschrijft als ‘meneer/mevrouw’.

Nu gaat het natuurlijk ook niet over niks. Je biologische geslacht (sekse) lijkt zo ongeveer het meest vanzelfsprekende en natuurlijke dat je hebt. Alles kan veranderen – je lichaamslengte, de kleur en hoeveelheid van je haar en je tanden – maar je geslacht, dat blijft. En toch: juist omdat het zo diep zit, is het extra moeilijk als het bij jou niet zo duidelijk is. Ongeveer 1 op de 4500 mensen wordt geboren met zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtskenmerken. En recent onderzoek laat zien dat ongeveer 0,7 procent van de bevolking zich meer het andere dan het eigen geboortegeslacht voelt. Alles bij elkaar hebben we het dan over ruim 120.000 mensen voor wie het problematisch is om in een samenleving te leven waar je vanzelfsprekend wordt ingedeeld als jongen/meisje, man/vrouw.

Genderneutraliteit is er dus allereerst op gericht medemensen niet nodeloos het gevoel te geven dat ze er niet bij horen. Christenen zouden dat volgens mij hartelijk moeten ondersteunen. In de kerk proberen we al jaren niet anders, toch? We denken aan kinderen, alleenstaanden, niet-gelovigen en zoekers en proberen in de liturgie en de preken zoveel mogelijk rekening te houden met al die groepen. Dat lijkt me alleen maar goed.

Fanatieke genderneutralen zeggen dat ons hele idee over man/vrouw-verschillen onze eigen constructie is; dat lijkt me overdreven

Maar voorvechters van genderneutraliteit hebben het vooral over iets anders: de manier waarop we jongens en meisjes al van kinds af aan ‘voorsorteren’ in de richting van wat we als typisch mannelijk of vrouwelijk beschouwen; kinderkleding met ‘little drama queen’ voor meisjes en ‘little rocket scientist’ voor jongens. De vanzelfsprekendheid waarmee jongens stoer en initiatiefrijk moeten zijn en meisjes lief en volgzaam. En dat dit ‘natuurlijk’ zou zijn.

Fanatieke genderneutralen zeggen dat ons hele idee over man/vrouw-verschillen onze eigen constructie is. Dat lijkt me overdreven. Maar al zijn er zeker verschillen in het algemeen; vooral fysiek, qua agressie, en qua belangstelling, maar niet qua vaardigheden. Zo’n stereotiepe benadering kan individuele kinderen in de weg zitten bij hun ontwikkeling. In hoeverre stoppen we onze kinderen in een cultureel harnas van mannelijkheid en vrouwelijkheid? Juist als we aannemen dat er echte verschillen zijn, en dat je van een jongen dus heus niet zomaar een meisje maakt of andersom, ontstaat er ruimte voor gendergevoeligheid. Voor mezelf sprekend: een echte kerel is niet bang van een beetje genderneutraliteit.

Stefan Paas is hoogleraar missiologie en interculturele theologie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam en hoogleraar missiologie in Kampen.

Benieuwd naar De Nieuwe Koers? Sluit een proefabonnement af of lees dit nummer digitaal (vanaf 3 november). 

One thought on “Een echte kerel is niet bang van een beetje genderneutraliteit

  1. Genderneutraliteitdiscussie omdat we niets beters te doen hebben? Natuurlijk is het een heel andersoortig probleem dan oorlog. Maar de achtergrond is hetzelfde.
    God schiep man en vrouw. En tja. Dat is de duivel een doorn in het oog. En daarom wordt dat speciaal in deze (eind)tijd extra ondermijnd. We zijn zo ontaard dat we niet eens meer kunnen bedenken hoe God ons ooit heeft bedoeld. Want we moeten toch lief zijn voor elkaar en niet oordelen.
    Het gaat mij ook helemaal niet om de mensen maar de Geest die erachter zit.
    Destructief.
    Precies zoals de oorlogen in Afrika die veel erger lijken.
    Waar we wel tegen zijn uiteraard!
    Maar dan ook verder kijken graag.
    En als er in dit artikel iets over deze achtergrond te vinden zou zijn, was ik al een beetje blij.
    Maar ik zie alleen maar één artikel met heel weinig tot geen echte inhoud.
    Hoe jammer…. koers was vroeger echt een andere koers.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *