In de tijd dat ik voor een ander christelijk blad werkte schreef ik vrijwel elk najaar een vrolijke column over Sinterklaas en zijn zwarte knecht. Deze speelsheid kon ik me destijds wel veroorloven, alleen fanatieke antipapisten namen de moeite boze e-mails te schrijven. Hoe anders ligt dat nu. Een jaar geleden dacht ik nog: dit waait wel weer over. Een eenvoudige aanpassing moet genoeg zijn om het pleit te beslechten. Inmiddels zijn de loopgraven flink uitgediept. Wil je het gezellig houden op je verjaardag? Mijn advies: vermijd Zwarte Piet. 

tekst Arie Kok

Inzet van de discussie lijkt voor velen niets minder dan onze nationale identiteit. Het feest in deze vorm is inderdaad typisch Nederlands, en een beetje Belgisch. En daar moeten ‘die anderen’ afblijven. Als ze er problemen mee hebben, gaan ze maar terug naar eigen land. Wij laten ons het gezellige avondje niet afpakken. Ondertussen kijken de Belgen met verbazing toe. ‘Dit debat zegt heel veel over Nederland, dat zichzelf als tolerant beschouwt,’ verklaarde NRC-hoofdredacteur Peter Vandermeersch.

Ging het bij het Sinterklaasfeest juist niet om het gunnen, de gulheid en de milde scherts?

Met die nationale identiteit staat het er dus niet best voor. Dat ‘terug naar eigen land’ gezegd mag worden op tv is al erg genoeg. Maar hoe treurig is het dat we onze identiteit blijkbaar zoeken in het sentiment van pepernoten, pakjesavonden en een gespeelde dwaas met zwarte schmink? In De wereld draait door kwamen laatst een paar BN-ers uitleggen waarom zij vonden dat Zwarte Piet op zijn minst een aanpassing verdient. Actrice Tanja Jess vatte het kernachtig samen: ‘Laten we vooral een beetje rekening met elkaar houden.’ Precies. Dat is alles, niet meer en niet minder. Hoe moeilijk kan het zijn? Het punt is alleen: aan rekening houden met een ander hangt een prijskaartje. En we hebben kennelijk niet de ballen om dat te betalen.

Ging het bij het Sinterklaasfeest juist niet om het gunnen, de gulheid en de milde scherts? Willen we daar nog iets van over houden, dan zullen we iets moeten gaan doen waar Nederland al eeuwenlang beroemd om is: polderen. Misschien komt het er dan ooit weer van om vrolijke stukjes over Sinterklaas te schrijven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *