Home>Discussie>“Gods interventie valt wetenschappelijk niet te begrijpen”

“Gods interventie valt wetenschappelijk niet te begrijpen”

Veel orthodoxe christenen kunnen de evolutietheorie maar moeilijk met hun godsgeloof verzoenen. Maar waarom eigenlijk? In deze online serie vertellen acht christenwetenschappers, van bioloog tot filosoof, van astronoom tot theoloog, over de evolutie van hun scheppingsdenken. Vandaag: Chris Kruse.

“Als natuurwetenschapper neem ik wetenschappelijke resultaten vanzelfsprekend buitengewoon serieus. Maar, we moeten niet vergeten dat ons kennen voorlopig is. Wetenschap is een onzeker weten van de dingen die je begrijpt, geloof is een zeker weten van dingen die je niet begrijpt. Mensen die natuurwetenschap populariseren, vallen nogal eens ten prooi aan een overschatting van onze menselijke kennis. Daarmee verliezen ze de betrekkelijkheid ervan uit het oog.

Dertien dimensies

Toch raakte ik uitgerekend via de wetenschap meer en meer onder de indruk van de enorme omvang van het heelal en de kleinheid van elementaire deeltjes, die we tot in wel dertien dimensies kunnen beschrijven. De hele werkelijkheid is metafysisch in haar aard. Als ik vanuit mijn vakgebied op die manier de hersenen bestudeer, nadenk over wat ‘geest’ is en wat een cel is, dan raak ik elke keer opnieuw onder de indruk van de grootheid van de schepper.

Over die schepper lees ik in Genesis 1 en 2, waar ons in een verheven proza wordt verteld dat God beslissend heeft ingegrepen. We kunnen ons geen enkele voorstelling maken van hoe dat precies gebeurd is, maar voor mij staat als een paal boven water dat God bij de oorsprong van alles is betrokken geweest. En nog altijd is Hij betrokken op zijn schepping. Hij overziet alles in één oogopslag; om ons te helpen is de tijd ingesteld, zodat alles zich achter elkaar afspeelt en we een beetje snappen wat er gebeurt. Onder meer vanuit dat vertrekpunt zou je de eerste hoofdstukken van het Oude Testament kunnen lezen. Chronologie in het scheppingsverhaal helpt ons iets onbegrijpelijks een klein beetje te begrijpen.

Levende cellen

Wat we als christelijke wetenschappers niet moeten willen, is aantonen dat God alles heeft gemaakt. Volgens mij raak je daar aan het terrein van geloof of levensbeschouwing. Tijdens cursussen die ik in kerken geef, probeer ik zowel evolutie als schepping serieus te nemen. Daarin blijft Gods bemoeienis met alles overeind staan: van het ontstaan van materie tot het ontstaan van levende cellen, planten, dieren en dat van geestelijk leven; dus niet toevalligerwijs en niet zonder oorzaak. Dit denken overigens, het evolutionisme dat uitgaat van puur toeval en een ‘big bang’, ligt momenteel ook in seculiere academische kringen onder vuur. God heeft dus ingegrepen, geloof ik, maar wat zijn interventie precies inhoudt, gaat ons verstand te boven.”

Prof. dr. Chris Kruse is bestuurslid van ForumC, een organisatie voor geloof, wetenschap en samenleving, en bijzonder hoogleraar Geneesmiddelenonderzoek bij het Swammerdam Institute for Life Sciences aan de Universiteit van Amsterdam.

Deze bijdrage werd in maart 2016 opgenomen in de papieren editie van De Nieuwe Koers

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *