Hele dikke vrienden met God

Het coronavirus levert ook veel creativiteit op. Grappige filmpjes en foto’s met gefrustreerde ouders, wc-rollen en de gevolgen van een paar weken quarantaine. Over de vraag of zulke creatieve uitingen altijd moreel gepast zijn, zal ik het nu niet hebben. Mij viel er één op met bijbelse referentie. Een Goliat tegen een David. Maar wíj waren de Goliat, en de David was het coronavirus. Dat piepkleine, onzichtbare virusje dat de hele westerse wereld platlegt. Wie niet getroffen wordt door het coronavirus, wordt wel getroffen door het ik-ben-bang-voor-het-coronavirus. En zo legt het ons hele, kostbare kapitalistische systeem plat. De cartoonist zette ons in de rol van Góliat. De grote, schijnbaar sterke, maar ook de foute Goliat. Alleen dat is al een omwenteling van jewelste. We zijn erg gewend geraakt, vooral in de kerk, om onszelf in de rol van David te zien. Ik hoorde laatst een christelijk kinderliedje getiteld ‘Dikke vrienden’. De tekst gaat als volgt:

“Weet je wie je bent?
Nou? Je bent sterker dan je denkt. Wauw!
Denk maar eens aan David die Goliat versloeg
Goliat was sterk en groot maar dat was niet genoeg
David die bleek sterker
David die kon niet kapot
en weet je hoe dat kwam?
Hij was dikke, dikke, hele dikke,
dikke vrienden met God.”

En dan wordt David uiteraard overgedragen op de kinderen, dat zij ook sterker zijn dan ze denken:

“Denk maar eens aan jezelf
dat had je zeker niet gedacht
maar God die wil ook jou
vol maken van Zijn kracht
lees elke dag je bijbel
en bid en prijs Hem net zolang
tot je vol bent van Zijn Geest
en je wordt dikke, dikke, hele dikke,
dikke vrienden met God.”

De heilige Geest wordt hier louter nog gebruikt als paardenmiddel, als krachtbron, als heilige doping. We moeten ons afvragen wat voor kinderen we kweken als we ze laten opgroeien met zulke liedjes. Natuurlijk, het welhaast inpeperen van schuldbesef en kleinheid, zoals dat vroeger wel gebeurde, was ook eenzijdig. Toen was de heilige Geest bijna uitsluitend degene die overtuigde van zonde. Maar we slaan toch wel erg door naar de andere kant als we de Geest uitsluitend zien als versterker van onze eigen potentie. En als we menen echt ‘dikke vrienden met God’ te kunnen worden.

We moeten onze kinderen leren dat zij kínderen van God kunnen zijn, niet dat zij ‘dikke vrienden’ van Hem kunnen zijn. Wij moeten leren dat wij ook weleens in het harnas van Goliat kunnen staan, en dat er dan een David komt om óns te vellen. Zodat wij weer leren zeggen: “Als ik zwak ben, dan ben ik machtig, maar als ik sterk ben, dan ben ik krachteloos.” ‘Wij moeten leren dat wij ook weleens in het harnas van Goliat kunnen staan, en dat er dan een David komt om óns te vellen’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *