Zijn er legitieme theologische argumenten voor conservatieve christenen om zich te associëren met cultuurchristenen, vraagt Arnold Huijgen zich af. 

tekst Arnold Huijgen beeld ANP

Vorige maand wees de kersverse partijvoorzitter van de SGP, Dick van Meeuwen, in een interview met het Nederlands Dagbladonomwonden samenwerking met populistische partijen af. ‘Die moeten niets hebben van onze kernwaarden.’ Ook wilde hij van de SGP een open partij maken. Binnen een dag corrigeerde partijleider Kees van der Staaij hem: de SGP sluit samenwerking met Forum voor Democratie niet uit, want ‘geen enkele partij is melaats’.

Deze beweging van de SGP legt bloot dat de relatie tot het cultuurchristendom van Thierry Baudet een open zenuw is voor conservatieve christenen. Rondom Donald Trump speelt iets dergelijks. Binnen de bandbreedte van de Nederlandse kranten was het Reformatorisch Dagblad verreweg het vriendelijkst voor Trump. Hij draaide immers abortuswetgeving terug en benoemde conservatieve rechters in het Hooggerechtshof. Wat negatievere berichtgeving over Trump (maar nooit zo negatief als in andere kranten) werd steevast gevolgd door ingezonden brieven waarin het RD vooringenomenheid tegen Trump werd verweten. Na de bestorming van het Capitool was de maat vol en keerde ook het hoofdredactioneel commentaar van het RD zich van hem af.

Er zijn boeken te schrijven over de nauwe relatie tussen conservatieve christenen enerzijds en cultuurchristenen en populisten anderzijds, zie bijvoorbeeld Sander Rietvelds Nieuwe kruisvaarders over deze alliantie. Verklaringen voor de symbiose zijn er genoeg. Conservatieve christenen zijn veelal buiten de Randstad te vinden, daarom zouden ze niets moeten hebben van moderne stadse ideeën. Ook zouden conservatieven geregeld lager opgeleid zijn, meer op de eigen kring gericht dan kosmopolitisch. En dan is er nog de pijnlijke geschiedenis van de SGP, met het antisemitisme van oprichter Kersten en diens meegaande houding in de oorlog. Dergelijke verklaringen zijn niet onzinnig, maar wel vaak te simpel. Naar mijn waarneming zijn het vooral studerende, hoger opgeleide SGP-jongeren die wel wat zien in een alliantie met Forum.

Te vaak blijven theologische aspecten buiten beschouwing bij de relatie tussen conservatieve christenen en populistisch cultuurchristendom. Als de theologie al meedoet, dan vaak om uit de evangeliën teksten te putten die het ongelijk van conservatieven moeten aantonen. In dit artikel wil ik doorvragen naar mogelijk legitieme theologische motieven voor conservatieve christenen om zich te associëren met cultuurchristenen. Ik noem drie van zulke motieven. Telkens markeer ik ook waar de grens van het theologisch legitieme wat mij betreft wordt overschreden.

Dit is dertig procent van het artikel. Verder lezen? Koop deze editie online, of profiteer van een voordelig kennismakingsabonnement.

One thought on “Kun je Baudet & co theologisch verdedigen?

  1. Christenen in de politiek zijn geen christenen. Jezus zei, met een munt in zijn hand, dat hetgene met de kop van de keizer van de keizer is en wat van God is van God is. Dat geldt niet alleen voor geld: Jezus heeft zich nooit met politiek bemoeid. Politiek is hetzelfde als het verwezenlijken van eigen ideeën en idealen. Het heeft niets met liefde te maken.
    Ik hoorde trouwens dat de SGP de doodstraf weer wil invoeren. Jezus heeft nooit haat aangemoedigd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *