‘Hoe denk jij over homoseksualiteit?’ Die vraag is me in de afgelopen jaren regelmatig gesteld. Mensen die deze vraag stellen, willen meestal – althans, in mijn ervaring – horen wat mijn visie is op homoseksuele relaties. Mag het of mag het niet? 

Hakkelen

Na zo’n vraag ga ik altijd een beetje hakkelen. Voor Nederlanders is dit al snel een blijk van lafheid. Wij houden van rechte snelwegen, duidelijke dijken en eenduidige antwoorden op simpele vragen. Maar de werkelijkheid is ingewikkeld. Als ik in het openbaar hierover spreek, moet ik er rekening mee houden dat er homoseksuele mensen zijn die van mij een duidelijk ‘nee’ verwachten. In een cultuur waarin keuzevrijheid en zelfontplooiing het een en al zijn, verlangen zij steun voor hun keuze om celibatair te leven. Maar er zullen ook mensen zijn die boos worden als ik ook maar enige twijfel laat blijken of een homohuwelijk Gods bedoeling is. In een wereld waarin homo’s overal gediscrimineerd worden, nemen zij alleen genoegen met een luid en duidelijk ‘ja’.

Wij houden van rechte snelwegen, duidelijke dijken en eenduidige antwoorden op simpele vragen.

De kerk lijkt hier hopeloos gevangen tussen twee opdrachten: opkomen voor het Bijbelse spreken over seksuele relaties en opkomen voor het Bijbelse spreken over naastenliefde. Binnen kleine en homogene kerkgemeenschappen kunnen we het nog wel eens worden. De Remonstranten en de Gereformeerde Gemeenten hebben er geen moeite mee. Maar dat lukt alleen dankzij de versplintering van Christus’ lichaam op aarde, waardoor ieder zich met gelijkgestemden in het eigen hoekje kan terugtrekken. Als we kijken naar ‘de’ kerk, de wereldwijde gemeenschap van christenen, is de onenigheid enorm. Zie de Anglicanen die momenteel afstevenen op een breuk tussen hun Westerse en Afrikaanse lidkerken.

Verwarring

Een oude spreuk zegt: “Eenheid in het nodige, vrijheid in het niet-nodige (en in beide de liefde)”. De suggestie hiervan is dat christenen het eens moeten zijn over belangrijke dingen, terwijl ze elkaar in het overige vrij laten. Maar misschien moeten we ook leren omgaan met kwesties die we heel belangrijk vinden en waarover we het met de beste wil van de wereld niet eens kunnen worden. Homoseksualiteit is zo’n kwestie waarover de kerk in morele verwarring verkeert.

Een uitdaging voor de Vierde Musketier, dat orthodoxe feestje van masculiniteit?

In zo’n geval is het belangrijk dat we in het openbaar niet spreken alsof het allemaal klip en klaar is. Met zulke stoerheid doen we onrecht aan de feitelijke situatie in de kerk. Verder denk ik dat kerken die homoseksuele relaties afwijzen hun uiterste best moeten doen om seks bespreekbaar te maken en hun gezinnetjescultuur te doorbreken. Voor alle kerken zou het bovendien goed zijn om na te denken over de vraag waarom het voor Nederlanders – en vooral voor mannen – bijna onmogelijk is om lichamelijke intimiteit te beleven als je uitgevlogen bent en geen seks hebt. Misschien ligt hier een uitdaging voor de Vierde Musketier, dat orthodoxe feestje van masculiniteit?

Stefan Paas

One thought on “Morele verwarring over homoseksualiteit

  1. Wel dat is nu eens duidelijke taal, maar niet echt. Geef gewoon toe wat de bijbel er over zegt, God heeft de man en de vrouw geschapen, niet Steve en Gerrit, en ook niet Eva en Eveline, weest duidelijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *