Journalist Rutger Bregman haalt met zijn boek De meeste mensen deugen alle kranten. Tegelijkertijd waarschuwt theoloog Tom Mikkers voor mild taalgebruik dat het menselijk falen en tekortschieten moet verbloemen. Waar is de kerk in dit verhaal? Gaat het eigenlijk nog wel over zonde in de kerk? Of zijn zonde, schuldbesef en het gebed om verzoening bij het oud papier gezet? Dertien denkers uit de breedte van de kerk reageren: Arnold Huijgen, Nicolaas Sintobin, Andries Zoutendijk, Rikko Voorberg, Almatine Leene, Gerard de Korte, Otto de Bruijne, Mirjam Kollenstaart, Gerrit Glas, Jurjen ten Brinke, Dolf te Velde en Antoine Bodar. 


En wat leest u nog meer?

Er is veel om naar uit te kijken. Wat dacht u van onze nieuwe columnist, Samuel Wells? Lees hieronder wat u nog meer kunt verwachten of schaf direct een digitaal proef-exemplaar aan. Beter nog: lees De Nieuwe Koers vrijblijvend 3 maanden voor 3 euro!


Op de cover

‘De plaats van een christen is het verzet’, stelde Désanne van Brederode in het vorige nummer van De Nieuwe Koers. Maakt dat van een theoloog automatisch een verzetsleider, vraagt theoloog Alain Verheij zich af. “Wie politiek uit de Bijbel wil schrappen raakt Mozes kwijt, en alle profeten met hun gefoeter op het regeringsbeleid en de maatschappelijke verhoudingen.”


Hij was voor de revolutie niet bang

Dertig jaar geleden viel de muur. ds. Pieter Oussoren vertelt bewogen over zijn vriend Christian Führer, in wiens Nikolaikirche de demonstratie begon die met 70.000 brandende kaarsen de DDR z’n eerste haarscheuren toebracht.

‘Wie kaarsen draagt, kan geen stenen gooien. Het begin van de Friedlichte Revolution.’

‘Opeens dacht ik: het is inderdaad een drama’

Nynke Dijkstra: “Dat herken
ik heel
erg. Dat
kind dat
‘woont bij
vreemden
en het
went er
niet, en zij
fluisteren erover met elkaar.”

Predikant Nynke Dijkstra verloor als veertienjarig meisje haar moeder. Nynke was te jong en het verdriet te groot, de rouw ging in een doosje, het deksel er stevig op. Totdat het verdriet onverwacht als een tsunami naar buiten kwam.


‘Merkel had gelijk: ga eens wat vaker naar de kerk – of houd anders je mond’

Of het schip van Europa een échte storm kan doorstaan, weet Geert Mak niet. Toch houdt hij hoop, ook na zijn nieuwe boek over Europa: Grote verwachtingen. “We hebben de moed nodig om mooiweerconstructies te vervangen”, vindt Mak. “Maar wel met oog voor de veelkleurigheid van ons continent.”



De harpoenen van Halik

“Het grote thema in Tomas Haliks nieuwe boek is hoop”, constateert onze boekenchef Tjerk de Reus. “Bemoedigend, zou je denken. En inderdaad, zo is zijn boek ook bedoeld. Maar je merkt al aan de titel, Niet zonder hoop, dat dit geen verhaal wordt in de sfeer van: ‘Wees maar gewoon hoopvol, dat helpt’. Niet zonder hoop klinkt toch wat ‘dunner’.”

Kennelijk is hoop niet iets wat met vanzelfsprekendheid ons leven komt binnenwandelen. Hoop, legt Halik uit, wordt vooral van betekenis in de situatie van een ‘religieuze crisis’. Zo kun je althans de ondertitel van het boek opvatten: ‘Religieuze crisis als kans’. Hoop is een krachtig goedje, dat onderstreept Halik zeker ook, maar vooral als die niet verduisterd wordt door optimisme, eigendunk of wensdromen van al te menselijke herkomst.

Is er zo iets als christelijke horror?!

Op de filmpagina’s onder meer aandacht voor The Interpreter, een film van Martin Sulik, over de zoon van een Auschwitz-slachtoffer die wraak wil nemen op de moordenaar van zijn vader, maar aan de deur zijn zoon treft.

Opvallend ook de bespreking van In the Tall Grass, een onvervalste horrorfilm van Vincenzo Natali, die je, aldus criticus Michiel van Hout, toch ook als christen kunt kijken. “Langzaam maar zeker kom je erachter dat het gras een metafoor is voor het leven waarin je verstrikt kunt raken en dat geloof dan bevrijding kan bieden. Het hangt er echter sterk van af op welke manier je religie gebruikt of deze heilzaam zal blijken. Lijden leidt tot verlossing, maar niet door anderen te dwingen, maar door jezelf op te offeren voor je geliefden, inclusief de nog ongeborenen. Zo blijkt horror een uitstekende manier om moed en geloof te tonen, juist door de gruwel heen.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *