In het februarinummer van De Nieuwe Koers wordt journalist Jeroen Smit geportretteerd in de rubriek ‘Mozes’. Hierin vertelt hij onder meer over zijn laatste boek ‘Het grote gevecht & het eenzame gelijk van Paul Polman’ over oud-Unilever-topman Paul Polman (zie foto). De Nieuwe Koers vroeg Paul Polman om een reactie op het boek van Jeroen Smit en het interview.

Flesjes Dove
In het vraaggesprek steekt Smit zijn enthousiasme voor de voormalige topman van Unilever niet onder stoelen of banken. “Ik geloof werkelijk dat de wereld er beter zou uitzien als iedereen de lange-termijn-taal van Polman zou spreken.” Immers, legt Smit uit, Polman “dacht niet na over de volgende kwartaalcijfers, maar over de lange termijn. Over de toekomst van de planeet. Daarin was hij, als CEO van een enorme beursgenoteerde onderneming, uniek. Maar door de aandeelhouders werd hij afgerekend op hoeveel flesjes Dove hij verkocht.”

Te grote stem
In een e-mail laat Polman De Nieuwe Koers weten dat hij, anders dan Smit stelt, juist binnen en buiten het bedrijf heel veel medestanders had in zijn visie op circulaire economie, het tegengaan van klimaatverandering en het aanjagen van verantwoorde bedrijfsmodellen. Volgens Polman geeft Smit zijn tegenstanders een te grote stem in het boek en dat doet volgens hem geen recht aan de realiteit. “Met meer dan 100.000 aandeelhouders is het gemakkelijk om er een te vinden die andere dingen wil, maar dat is een kleine minderheid.”

‘Jeroen is hierin niet zo geïnteresseerd’
Polman schrijft: “Onze langetermijnaandeelhouders ontvingen een rendement van 300% over de tien jaar versus niets voorafgaand aan de tien jaar. Niet alleen hebben we een aanzienlijke daling van de omzet ongedaan gemaakt, we hebben ook een meer verantwoordelijk model gelanceerd dat in de loop van de tijd aandeelhouderswaarde heeft gegenereerd. Nooit hebben we belangrijke compromissen gesloten om het rendement te verlagen. In feite is in tien jaar sprake van een groei van het hoogste en laagste niveau. Maar Jeroen is hierin niet zo geïnteresseerd. Het grootste deel van onze aandeelhouders is zeer tevreden met een paar geluiden uit eigenbelang.”

Moeder
Polman meent dat Smit “zijn voordeel had kunnen doen door meer in te zetten op fact checking en minder op sensatie”. “Zelfs de naam van mijn moeder is verkeerd!!!”
Smit zou ruimschoots de gelegenheid gehad hebben om feiten op juistheid te controleren, “maar deed dat niet en toen anderen hem op die feitelijke onjuistheden wezen, deed hij een beroep op zijn journalistieke vrijheid.” Volgens Polman laat het boek de oeverloze inzet om “het wereldwijde systeem voor iedereen te laten werken” onderbelicht.

‘Spreadsheet-monkeys’
Jeroen Smit laat De Nieuwe Koers daarop weten “honderden reacties” gekregen te hebben, ook vanuit de Unilever-top. “Ze zijn enthousiast over deze reconstructie en de wijze waarop Paul Polman is neergezet.”
Smit hoopt “door middel van een kloppend en goed leesbaar verhaal” een zo groot mogelijk publiek te inspireren. “Waarheidsvinding staat daarbij centraal. Lezers kunnen alleen iets van de moedige pionier Polman leren als naast zijn successen ook de stappen terug zorgvuldig worden beschreven. Vooral op financiële markten heerst nog veel scepsis.”
Talloze keren heeft Polman de afgelopen jaren uitgehaald naar analisten, die hij consequent ‘spreadsheet-monkeys’ noemt, zegt Smit. “Hij verwijt ze een groot gebrek aan interesse voor de duurzame doelen/resultaten van Unilever. Ook op beleggers, zoals pensioenfondsen, is hij vaak boos, hij vindt ze onvoldoende betrokken, ze verkopen hun belang in Unilever aan iedere bieder als de premie maar hoog genoeg is.”

Schaamrood op de kaken
Smit ontkent dat hij vooraf gewezen is op onjuistheden. “Het boek is door geen enkele betrokkene voor publicatie gelezen. Bijna drie maanden na verschijnen ben ik op een handvol kleine feitelijke onjuistheden gewezen. Met het schaamrood op mijn kaken moet ik erkennen dat op onnavolgbare wijze zijn inmiddels 91-jarige moeder, Ria Polman, in het boek terecht is gekomen als Thea Polman. Dat spijt me enorm en zal in de volgende druk natuurlijk worden rechtgezet.”

Het interview met Jeroen Smit is te lezen in het februarinummer dat ook hier online te lezen is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *