Home>Politiek>SGP wil al veel langer af van gebedsoproep moskee

SGP wil al veel langer af van gebedsoproep moskee

Met het mes van Tweesnijdend scherp fileren we recente uitspraken in de media. Hoe waar, zinvol of coherent zijn ze?

Er zijn legio zaterdagkranten waarin de SGP minder aandacht krijgt. Half oktober scoorde de partij met koppen als ‘SGP: Verbod gebedsoproep moskee’. Zo nieuw was dat echter niet.

tekst Jan Kas

‘Wat staat er in het verkiezingsprogramma van de SGP? Morgenochtend licht Kees van der Staaij alvast één tipje van de sluier op’, twitterde SGP-voorlichter Arnoud Proos de donderdagavond ervoor. Na WNL en Algemeen Dagblad volgden andere landelijke media. Een persbericht gaf het offensief een extra zetje: ‘De SGP wil gebedsomroepen vanaf moskeeën tegengaan’. ‘Aan banden leggen’ stond er verderop in dezelfde alinea. De partij wil laten onderzoeken hoe de Wet openbare manifestaties kan worden aangepast.

Desgevraagd geeft voorlichter Menno de Bruyne de exacte tekst uit het deze maand te presenteren programma prijs: ‘Gebedsoproepen vanaf moskeeën worden tegengegaan’.

In 1988 was de SGP erop tegen dat de Wet openbare manifestaties voortaan islamitische gebedsoproepen zou toestaan

Even het vorige verkiezingsprogram, uit 2012, erbij gepakt: ‘Bij de bouw van moskeeën past grote terughoudendheid; oproepen vanaf minaretten moeten worden tegengegaan’. Hoezo nieuw? Tegengaan impliceert ook nog geen totaalverbod, aan banden leggen heeft de betekenis van beperken, niet verder laten uitbreiden. Het woord ‘verbod’ klonk niet voor de camera’s, Van der Staaij had het wel over ‘grenzen’.

De gebedsoproepen die inmiddels in ons land vanaf ten minste tien moskeeën klinken, roepen volgens de SGP “gevoelens van vervreemding en onbehagen onder veel autochtone Nederlanders” op. De partij verzet zich tegen ‘de islamisering van de publieke ruimte’. Grote woorden, maar ze heeft indirect de Nederlandse moslim Nourdeen Wildeman aan haar zijde.

Vanaf de minaretten wordt geroepen dat er geen godheid is dan Allah, dat Allah de grootste is en dat Mohammed zijn boodschapper is. Dat is niet alleen een aanzet tot gebed, aldus een nota van de Guido de Brès-Stichting, het wetenschappelijk instituut van de SGP, uit 2004, “maar ook een proclamatie van de godheid en de superioriteit van Allah”. In dat laatste ligt het verschil met het luiden van kerkklokken, waarmee geen mening wordt geuit.

Wildeman noemt het “een denkfout” dat de oproep alleen zou zijn bedoeld om ‘mensen te herinneren dat ze moeten komen bidden’. ‘Allahu akbar’ is, zegt Wildeman, een bredere vorm van (openbare) aanbidding, duidelijk aanbevolen door Mohammed. Ten onrechte minimaliseerde Van der Staaij de oproep in Nieuwsuur tot een ‘strijdkreet’, daarmee een onlosmakelijk – maar voor de meeste moslims in Nederland ontbrekend –  verband met het moslim-terrorisme suggererend.

Voor de SGP is wel sprake van “een godslasterlijke meningsuiting”, concludeerde de nota, die vervolgens “een verbod op minaretoproepen” propageerde. Twaalf jaar geleden al. Ook toen was dat niet nieuw. In 1988 was de SGP erop tegen dat de Wet openbare manifestaties voortaan islamitische gebedsoproepen zou toestaan. Eind 2002 zei SGP-voorman Bas Van der Vlies in de Volkskrant de bouw van moskeeën te willen tegenhouden. Als er geen moskeeën zijn, zijn minaretten en gebedsoproepen ook niet aan de orde.

Deze nadrukkelijke stellingname kan ook een intern doel dienen

Van der Staaij heeft een ‘minaret-motie’ op zijn naam staan. Dat voorstel tot “terughoudendheid” ten aanzien van “wettelijk toegestane activiteiten” als opvallende schotelantennes, islamitische gebedsoproepen en het bouwen van grote moskeeën en minaretten, kreeg in 2009 slechts de steun van de PVV en toenmalig Tweede Kamerlid Rita Verdonk.

Een afwijzing is waarschijnlijk ook het lot van het ‘nieuwe’ SGP-pleidooi. Het publieke klimaat mag dan niet ten faveure van de islam zijn gewijzigd, de meeste partijen in Den Haag zullen met een beroep op vrije meningsuiting moslims zeker niet het recht op ‘Allahu akbar’ ontzeggen.

De SGP lijkt er rekening mee te houden dat ze weinig bijval krijgt, getuige de slotzin van het persbericht: ‘Wat ons betreft klinkt de oproep helemaal niet, maar als daar geen meerderheid voor is, dring het dan zoveel mogelijk terug’. Daarmee is de SGP terug bij af, bij tegengaan en aan banden leggen. In alle vroegte luidende Tilburgse kerkklokken kan onder de huidige wet het zwijgen worden opgelegd. Dan is er ook wel wat te doen als islamitische gebedsoproepen al te veel overlast geven. Goed overleg kan ook resultaat hebben. Zo is in Ede voor een nieuwe Turkse moskee met de moskeebestuurders overeengekomen dat vanaf de minaret geen gebedsoproepen worden gedaan.

Waarom gaf de SGP dan juist op dit punt een sneak preview van het verkiezingsprogram? Alsof er geen andere thema’s zijn die aandacht verdienen. Profilering in het islam-debat kan een reden zijn, met het oog op potentiële SGP-kiezers die gecharmeerd zijn van uitgesproken VVD- of PVV-standpunten. De nadrukkelijke stellingname kan ook een intern doel dienen. Sinds deze zomer is de officiële partijlijn inzake godsdienstvrijheid dat de wetgeving het voor een SGP-raadslid in feite onmogelijk maakt om tegen de bouw van een moskee te stemmen. Tot groot ongenoegen van de rechterflank van de partij, verenigd in de Landelijke Stichting ter bevordering van de Staatkundig-Gereformeerde beginselen. Volgens haar blijft er zo weinig over van artikel 36 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis: ‘weren en uitroeien van alle afgoderij en valse godsdienst’. Heeft Van der Staaij met zijn ‘tipje van de sluier’ een gebaar willen maken?

Reacties

Samenvatting

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *