‘Progressieve christen chanteert conservatieve medegelovige’

Vonden conservatieve christenen de laatste decennia vooral de seculier-liberale meerderheid tegenover zich, steeds vaker moeten zij zich nu verantwoorden tegenover progressieve medechristenen, schrijft theoloog Henk-Jan Prosman in reactie op het commentaar van Stefan Paas. In zijn commentaar in De Nieuwe Koers van juli 2018 reageert Stefan Paas op een lezing die ik heb gehouden voor Conservatief Café in Gouda. Die lezing ging over de rol van de staat in het naoorlogse

Zo vooruitstrevend zijn progressieve christenen niet

Diep in de verte hoort hij het rommelen, als een fluistering. De woorden zijn ongrijpbaar in de stilte en het duister van de dood. Ze ontwikkelen hem, sieren hem als linnen. Lazarus snakt naar lucht en proeft de damp van het dodendoek. Wankelend staat hij op en met uitgestrekte armen loopt hij richting het donker aan het einde van de fel witte tunnel. Het beeld van Lazarus, Jezus’ vriend die

Tattoo?

Ik denk er serieus over na om een tattoo te laten zetten. Ik ben nu 66 en het wordt wel eens tijd. Echter, ik twijfel. Wat moet er op mijn lijf komen? Waar? Hoe groot? Moet het zichtbaar zijn voor iedereen? Gaat mijn vrouw dat leuk vinden? Nou, ja, baas van eigen huid toch? Ik overweeg een reclametekst: een Shell-schelp op mijn voorhoofd, op de ene wang het Albert Heijn-logo