Een bres in mijn prille geloof

God mag dan onveranderlijk zijn, de gemeenschap van zijn gelovigen is dat niet. Nu ik alweer een paar jaar naar de kerk ga, merk ik hoezeer mijn geloof niet alleen van Hem of Haar afhangt, maar van zeer menselijke wezens. Van kapelaans bijvoorbeeld, die je in je hart raken als ze de mis opdragen, maar die ook weer kunnen vertrekken; van kerkgangers die je leert kennen, met wie je zelfs

Wat als God zwijgt?

‘Maar God zweeg…’ Ze zei het met emotie in haar stem. Onlangs sprak ik haar. Al jong was ze bewust tot geloof gekomen. Op haar achttiende had ze overtuigd belijdenis gedaan. Zes jaar later vertelde ze echter dat ze haar geloof compleet kwijt was geraakt. Ze had alles op alles gezet om het te behouden. Maar ondanks dat had ze het verloren. Voor haar was het daarom nu einde verhaal.

Generatie Z doet wat de kerk niet durft: vragen stellen

Wie ben ik? Wat doe ik hier? Waarom ben ik mezelf deze vragen aan het stellen? En waarom biedt het geloof en de kerk me niet langer relevante handvatten? Katie Vlaardingerbroek wroet in onze tijdgeest, op zoek naar antwoorden. tekst Katie Vlaardingerbroek beeld Studio GK15 Het is zondagochtend: de zon schijnt, de kerkklok luidt, familie en vrienden schudden elkaar de hand voor de ingang van het kerkgebouw. Ik sla ze