zand in open handen

Otto de Bruijne over een tweede verwondering

Ze hadden zich een leven lang ingezet in ‘opgewekte kringen’. Ja, ze zouden hun leven geven voor Jezus. Tot het onwaarschijnlijke gebeurde. Nee, ik moet zeggen, het onwaarschijnlijke hen overkwam. Alles vervaagde. Na een poosje teleurgesteld buitenkerkelijk, of buitengemeentelijk, te zijn geweest, bleek alles te vervagen tot er op een moment niets meer was, ‘daarboven’. De geloofsboeken uit de boekenkast. Emigratie naar Platland volgde. Was het dan allemaal onzin geweest?