‘Als vluchtelingknuffelaars stoppen, krijgen pessimisten gelijk’

Als immigrant in de Verenigde Staten ervoer Simone Kennedy (45) destijds wat het betekent van de ene op de andere dag niemand meer te zijn. De herinnering aan die periode helpt haar vandaag vluchtelingen alle liefde van de wereld te geven. tekst Jasper van den Bovenkamp beeld Anne Paul Roukema Ze schopte het afgelopen maand net niet tot Amersfoorter van het Jaar, maar dat vindt Kennedy zelf helemaal niet zo

‘Goede woorden ontgiften de samenleving’

We kijken terug op het jaar 2015. Meteen liggen dreigende woorden op tafel: Europa in crisis, Grexit, vluchtelingenproblematiek, aanslagen in Parijs. Toch krijgen die niet het laatste woord, want na analyse moet je weer verder. Met goede woorden.  tekst Tjerk de Reus beeld Niek Stam Dat we spannende tijden beleven, is een cliché geworden. Angst voor aanslagen en bezorgdheid over geopolitieke ontwikkelingen zijn breed aanwezig. Wat voert Poetin in zijn

Geen andijvie met spek maar Kibeh

Carin en Peter van Essen verwelkomen iedere week de Syrische vluchtelingen George en Mohammed bij hen aan tafel. 'Door het contact met hen beseffen de kinderen hoe luxe hun eigen leven in Nederland eigenlijk is.' tekst Marjon van Dalen beeld Jaco Klamer Carin van Essen heeft een hectische dag gehad op haar werk. Maar tussendoor is ze erin geslaagd om de boodschappen te halen die de Syrische George (38) haar
Vluchtelingen en onze onafhankelijkheid

Afhankelijkheid

Tijdens mijn eerste echte baan had ik nog geen rijbewijs. Gezien de belabberde OV-verbinding tussen woon- en werkplaats, was ik aangewezen op meerijden met anderen. Toen heb ik geleerd dat Nederlanders en afhankelijkheid elkaar slecht verdragen. Ochtendhumeur en chagrijn worden rijkelijk over je uitgestort, want ‘hé, anders zoek je maar een ander’. Toen een van mijn chauffeurs hoorde dat ik leraar godsdienst was, bleek hij een postkerkelijk syndroom te hebben.