Dit is Entebbe. Dit is Uganda. Dit is 1971, schrijft Richard Osinga op de eerste pagina. Inaya is op de vlucht, haar zoon in haar armen. Die zoon, Nadir, zal al snel een bijzonder kind blijken te zijn. Ze zijn op weg naar Canada, waar geurige doekjes op het toilet hangen, dat moet wel het beste land ter wereld zijn.
Inaya en haar man behoren tot de ismaïlieten, een stroming binnen het sjiisme. Nadir wil al jong weinig meer van het geloof weten. Hij leest sciencefiction, is de beste schaker van de school en als hij zeven is, vraagt hij zich hardop af waarom alle andere kinderen naar de hel gaan.
