Fina Bokhorst (82): ‘Vertellen waar ik mee zat, lukte niet. Maar ik kon schilderen met mijn tranen’
Toen Fina Bokhorst (1943) diep zat, trokken schilderen en tuinieren haar weer uit het moeras. Ondanks dat ze de deur naar God boos had dichtgeslagen, bleef Hij kloppen. “Ik heb nooit zo vast geloofd als toen.”
De dag dat ik besefte: het leven is ernst.
Fina (82): “Ik heb meerdere ongelukken gehad in mijn leven. Kortgeleden nog, hier vlakbij. Ze reden van de zijkant met een busje tegen m’n knie. De klap was zo erg dat ik een half jaar moest revalideren. Sinds dat ongeluk ga ik met een stok naar de kerk en doe ik boodschappen met een rollator.
