De werkelijkheid na verlies: over rouw, geloof en het verlangen naar opstanding
De doodgraver wachtte bij de deur tot ik hem binnenvroeg. Hij wist dat er bijna iets levensgevaarlijks was aan zijn taak; alleen met toestemming kon hij handelen. Want hij was gekomen om de kist met mijn kleine broer erin te sluiten. En hij moest eerst langs mij. Als ik toen niet al in de opstanding van de doden had geloofd, had hij meteen weer kunnen omdraaien.
Verkiezingsreclame op de autoradio. Tiktiktik gaat een klok – dan een stem. Hoelang hebt u nog te leven? Met elke dag die verstrijkt, komt onze eigen dood een stap dichterbij... Maar er is hoop. Stem bij de Bondsdagverkiezingen op de Partij voor Verjongingsonderzoek om de ontwikkelingen in de geneeskunde te versnellen. Zodat mensen in de toekomst duizenden jaren kunnen leven! Enzovoort.
