Als predikant voelde Kees van der Dussen (1947) zich weleens een wandelende schietschijf, al heeft hij zijn roeping tot het ambt vooral als voorrecht ervaren. Fysiek is het sappelen, maar aan scherpte heeft de emeritus nog niet ingeboet. “Je houdt je tuintje bij en betaalt je belastingen, maar wat er in dat bólletje omgaat, is van een heel andere orde.”
Kees (79): “Hoe ik mijn dagen nu doorkom? Schaken! Kan ik u aanbevelen. Kunt u schaken, nee? Oeh, dat is toch wel een groot minpunt. Ik geef schaakles op school en zit op diverse schaakclubs. In het schaakspel heb je – net als in het leven – een onuitputtelijke bron van mogelijkheden en je ontmoet allerlei mensen achter het bord. Ja, ik kan het u écht aanbevelen. Of ik goed ben? Nee. Toch krijgen mijn zoons een beloning van driehonderd euro als..
