Deze week gaan de stekjes ipomea de tuin in. Ik heb ze acht weken geleden gezaaid. Je kunt ipomea vertalen met ochtendglorie. Het is een klimmende winde die, eenmaal volwassen, per dag zomaar vijf of zes bloemen kan geven.
De avond van tevoren kun je de knoppen tellen; ze zien eruit als gesloten parapluutjes. Op een ochtend, heel vroeg, heb ik eens gefotografeerd hoe ze zich bij het eerste morgenlicht openvouwen. Dat gaat heel aarzelend. Het bloemblad wendt zich eerst kreukelig, maar eenmaal uitgerekt in adembenemende luister naar het zonlicht. Aan de randen zijn ze donkerpaars, naar het midden toe verloopt het tot in een bijna hemels w..
