Als je het maar correct blijft formuleren en steeds de woorden kunt vinden die het beschrijven, misschien dat je dan nog iets aan het verleden kunt veranderen. Die verzuchting klinkt door in het motto dat Annemarié van Niekerk meegaf aan De strafstoel. En zo gaat ze ook te werk.
Ergens in het onmetelijke Zuid-Afrikaanse landschap, aan de oevers van een rivier die even verderop uitmondt in de oceaan, ligt het woonhuis met de bijgebouwen van Bloukoeniekraal. De landerijen strekken zich uit tot aan de horizon. Aan de andere kant van de rivier, uit het zicht van het woonhuis, staan de huisjes van de arbeiders, zwarte arbeiders.
