Jarenlang riep ik tegen iedereen die het horen wilde dat ik jong moeder wilde worden. Carrière was niks voor mij. Ik trouwde op mijn 21e, dus wat dat betreft lag ik goed op schema. Vriendinnen verwachtten dat ik binnen no-time aan het baren zou slaan, dat had ik immers al geroepen vanaf de middelbare school en het einde van mijn bachelorstudie was in zicht. Maar in de tussentijd was er bij mij iets gaan knagen. Nu het ineens allemaal zo echt was, realiseerde ik me dat het helemaal niet waar was wat ik altijd gezegd had.
Ik wilde helemaal niet zo jong kinderen. Mijn studie vond ik interessant, maar ik zou er nooit echt werk mee gaan vinden. Mijn bijbaan was leuk, maar bracht net genoeg in het laatje om de boodschappen te dekken en het stoorde me dat het werk me niet het gevoel gaf dat ik iets bijdroeg aan de maatschappij. Ik wilde iets anders.
