Toen ik precies twee jaar geleden een positieve zwangerschapstest in mijn handen had, wist ik dat ik een dochter zou krijgen. Je hoort het vaker, soms voel je dat gewoon aan. Ze had al een naam, en als zelfverklaard feminist verheugde ik me al op alle wijze lessen die ik haar zou kunnen doorgeven over wat het betekent om een vrouw te zijn in deze maatschappij. Ik heb tien minuten de slappe lach gehad toen bleek dat er toch echt een jongetje in mijn buik groeide, er was geen twijfel over mogelijk.
Toen ik iets langer stilstond bij de dingen die ik de veronderstelde dochter zou willen meegeven, realiseerde ik me algauw dat die zaken net zo belangrijk zijn in de opvoeding van een zoon. Hoe zorg je dat je kunt uitstijgen boven stereotypes en vooroordelen die mensen over je hebben op basis van je geslacht, hoe herken je het wanneer je op basis daarvan wordt achtergesteld en hoe kun je je daartegen wapenen? En vooral: wat kun..
