In 2007 verkocht ik via Marktplaats mijn geschiedenisboeken. Ik ruilde die studie in voor een opleiding theologie. De vrouw die de boeken van me overnam, pakte het plastic tasje aan, boven een perron op station Amersfoort. Ze bleef me aankijken en zei dat ik te jong was om afgestudeerd te zijn. ‘Dus wat ga jij nu doen, in plaats van geschiedenis?’ Dat was de eerste keer dat ik tegen een wildvreemde moest vertellen dat ik dominee wilde worden. Er zouden later nog vele keren volgen, maar ik merkte dat ik onwillekeurig wat schroom moest overwinnen. Noem het christenschaamte van mijn achttienjarige zelf op dat treinstation.
Toen ze hoorde wat ik ging doen, reageerde de vrouw ad rem en enigszins cynisch. ‘Nou, dan hoop ik dat je goed met jongeren bent, want anders kun je de deuren van de kerk wel sluiten binnen dertig jaar.’ Dat bleef helaas de teneur van het begin van mijn leven als professioneel gelovige. Tijdens een van de eerste colleges werden mijn medestudenten en ik welkom geheten door een docent die zelf emeritus predikant was. Hij raadde o..
